Field Experiment

ผลลัพธ์จากการทดลองในห้อง lab ทำให้เราทราบและพยายามทำความเข้าใจพฤติกรรมการตัดสินใจของคนในสถานการณ์ทางเศรษฐกิจแบบต่างๆ และได้ยืนยันว่ามนุษย์ไม่ใช่สัตว์เศรษฐกิจอย่างที่โมเดลเศรษฐศาสตร์มาตรฐาน ได้สมมติและทำนายพฤติกรรมเอาไว้
(จะค่อยๆทะยอยเขียนเกี่ยวกับ lab experiments ที่คลาสสิคระดับตำนานมาให้อ่านกันค่ะ)

การทดลองในห้อง lab นั้นมีข้อดีคือนักวิจัยสามารถควบคุมตัวแปร สถานการณ์ ความพึงพอใจ ให้คงที่ได้ และให้เหลือตัวแปรต้นที่ต้องการจะศึกษาเพียงตัวเดียวที่แตกต่างกันไปใน treatment (หรือกลุ่ม) ต่างๆ เมื่อผลการตัดสินใจของผู้เข้าร่วมการทดลองจาก treatment ที่แตกต่างกัน แตกต่างกันไปด้วย นักวิจัยจะสามารถสรุปได้ว่าสิ่งที่แตกต่างกันระหว่าง treatment เป็นสิ่งที่มีผลต่อผลลัพธ์ของการทดลอง ดังนั้นจึงมีผลต่อการตัดสินใจของมนุษย์ในสถานการณ์ที่เราสมมติ

อย่างไรก็ตาม ข้อดีที่กล่าวถึงของ lab experiment ก็กลายเป็นจุดด้อยเช่นกัน เพราะในสถานการณ์จริง เป็นไปได้หรือ ที่เราจะสามารถควบคุมทุกอย่างได้ และเหลือตัวแปรเพียงตัวเดียว ในโลกความเป็นจริง มีปัจจัยมากมายหลายหลากที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในสถานการณ์ที่แตกต่างจากในห้อง lab อย่างสิ้นเชิง ดังนั้นนักทดลองทางเศรษฐศาสตร์จึงเริ่มตบเท้าเดินออกจากห้อง lab และหันมาทำการทดลองกับคนที่ต้องตัดสินใจในสถานการณ์ที่นักวิจัยต้องการจะศึกษาจริงๆ (แทนที่จะเป็นนักศึกษาอย่างที่มักจะใช้ในการทดลองในห้อง lab) และยังสมมติสถานการณ์ให้เหมือนจริงมากที่สุด  หรือเข้าไปศึกษาในสถานการณ์จริงเลย (แทนที่จะใช้คำอธิบายสถานการณ์กลางๆอย่างในการทดลองห้อง lab)

ตัวอย่าง เช่น การออกแบบการประมูลอิเล็กทรอนิคส์ ว่าเวลาการสิ้นสุดการประมูลควรเป็นอย่างไร ควรกำหนดเวลาตายตัว เมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้ให้หยุดการประมูลทันที (ebay) หรือให้ขยายเวลาการประมูลออกไปอีก 15 นาที ทุกครั้งที่มีการเสนอราคาใหม่เข้ามา (amazon)
lab experiment จะกำหนดกฎระเบียบ ให้เงินตั้งต้น และระบบการตอบแทนในการทดลองเหมือนกันเกือบทั้งหมดใน treatment ต่างๆ ยกเว้นสิ่งที่ต้องการจะดูว่าส่งผลอย่างไรต่อการตัดสินใจ ในที่นี้ก็คือการประมูลจะสิ้นสุดอย่างไร เมื่อออกแบบการทดลองแล้วก็เชิญนักศึกษาเข้ามาเล่นเกมที่เราได้ออกแบบไว้
ส่วน field experiment จะมีความสมจริงขึ้น คือ นำเกมแบบเดียวกับเกมใน lab ไปเล่นกับคนจริงในสถานการณ์นั้นๆ ในที่นี้ก็คือผู้ที่ต้องการประมูลของใน internet จริงๆ โดยการตั้งประมูลของใน internet ขึ้นมาจริงๆ

หากมองในแง่การออกแบบนโยบายต่างๆแล้ว หลังจากเราศึกษาพฤติกรรมการตัดสินใจพื้นฐานของคนในห้องแลปแล้ว เราควรนำกฏกติกาที่ได้ออกแบบแล้วไปทดลองในสนามจริงก่อนที่จะประกาศนโยบายออกไปจริงๆ ก็น่าจะดีไม่น้อยค่ะ

เว็บไซต์เกี่ยวกับ economic field experiment ที่เจ๋งมากของ Prof. John A. List ปรมาจารย์ด้าน field experimentชื่นชมอาจารย์ที่ทุ่มเทเพื่อวิทยาศาสตร์มากมาย ขอบพระคุณอาจารย์ที่ทุ่มเทกำลังและทรัพยากรเพื่อสร้างเว็บนี้ค่ะ
http://www.fieldexperiments.com/

เป็นอยู่คือ ตอน ทำเป็น เล่นไป

ผู้ที่เป็นคนจุดประกายให้เราเขียนบล็อก (พี่เค้าคงไม่รู้ตัวหรอก :)

ตอนที่หนึ่ง
http://www.youtube.com/watch?v=pLqY_VSj7FE&feature=channel_video_title

ตอนที่สอง

ปลูกต้นไม้คือการทำบุญ

เคยได้ยินคนรู้จักที่เป็นคนลาวบอกว่าคนลาวถือว่าการปลูกต้นไม้เป็นการทำบุญ เราใช้ตรรกะคิดก็เห็นว่าใช่นะ วันนี้ได้อ่านหนังสือ"คนรักษ์ป่า ป่ารักษ์คน"ของท่านเจ้าคุณพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต) แล้วเจอการอ้างอิงอย่างชัดเจนตามนี้ค่ะ (click ที่ชื่อหนังสือ เพื่อโหลดอ่านได้เลยค่ะ)
________________________________________

... ตามคำสอนที่มีมาในพระไตรปิฎก พระพุทธเจ้าตรัสไว้เอง (ส.ส.15/146/46) ว่า

อารามโรปา วนโรปา เย ชนา เสตุการกา...

เป็นคาถาซึ่งแปลความได้ว่า "ผู้ที่ปลูกสวน ปลูกป่า สร้างสะพาน สร้างโรงน้ำบริการ และขุดบ่อน้ำสำหรับผู้เดินทาง ให้ที่พักอาศัย ชื่อว่าเป็นผู้มีบุญที่เจริญทุกเมื่อ ตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน"

ทำไมจึงได้บุญเพิ่มพูนตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน ก็เพราะว่าสิ่งเหล่านี้คนอาศัยใช้ประโยชน์ตลอดเวลา อย่างต้นไม้นี้ ปลูกไปแล้วก็เป็นประโยชน์อยู่เรื่อยไป มิใช่ว่าครั้งเดียวหมด เพราะฉะนั้นจึงเป็นการทำบุญที่ท่านยกย่องสรรเสริญ ...

ธรรมกถา ของพระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตโต) แก่คณะข้าราชการและนิสิต มี ดร.สุรีย์ ภูมิภมร เป็นผู้นำ ในคราวทำบุญปลูกป่าที่สถานพำนักสงฆ์สายใจธรรม เขาสำโรงดงยาง ต.หนองแหน อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา วันที่ 28 เมษายน 2536

ซักวันหนึ่ง...

หาข้อมูลบางอย่างเพื่อจะเขียน proposal สำหรับงานวิจัยเชิงทดลองที่เกี่ยวข้องกับ collective action ของชุมชนในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมร่วมกัน เลยกลับมาอ่านสไลด์วิชา experimental economics สมัยเรียนอยู่ที่ University of Cologne

สองประโยคสุดท้ายของสไลด์หน้าสุดท้ายของวิชานี้ Prof. Dr. Jeannette Brosig-Koch เขียนไว้ว่า

Die experimentelle Wirtschaftsforschung startet mit mordernen Ansaetzen in 'behavioral economics' und kontrollierten Feldexperiment zu neuen Ufern.
In wenigen Jahren wird man den Studierenden lehren: "Ob ihr es glaubt oder nicht: im letzten Jahrtausend hat man die Wirtschaftswissenschaft allein auf das Modell des homo oeconomius gestuetzt." :)
แปลว่า...
เศรษฐศาสตร์เชิงทดลองร่วมกับวิธีการสมัยใหม่ของเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมและ controlled field experiment เริ่มต้นทำสิ่งใหม่ๆ และค้นพบความรู้ใหม่ๆ
ในอีกไม่กี่ปีพวกเราจะคุยกับนักศึกษาว่า "ไม่รู้ว่าพวกคุณจะเชื่อหรือปล่าว ว่าในศตวรรษที่แล้วพวกเราศึกษาวิชาเศรษฐศาสตร์กันด้วยโมเดลของสัตว์เศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว" :)

ตอนนี้เห็นในประเทศไทยมีเศรษฐศาสตร์หลายๆสาขาหันมาดึงเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมและการทดลองเข้าไปช่วยตอบโจทย์ต่างๆ แล้วก็ดีใจ เพราะการตอบคำถามเกี่ยวกับการตัดสินใจของมนุษย์นั้น จะละเลยพฤติกรรมของคนไปได้อย่างไรกัน

นโยบายพลังงานหมุนเวียนในประเทศเยอรมนี

เป็นบทความที่เขียนร่วมกับพี่ช่วง (ดร.ไพบูลย์ ช่วงทอง) ให้กับมูลนิธิคุ้มครองผู้บริโภค
ได้ลงหนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 11 มิถุนายน 2554 หน้า 9

เว็บของ Gulf JP เอาไปลงอีกที
http://www.gulf.co.th/gulfjp/en/news/news-monitors-detail.php?id=1867
และเว็บ energychoices (แต่ไม่ใส่ชื่อผู้เขียนแหะ)
http://www.energychoices.in.th/node/257

ใครสนใจ ลองอ่านดูค่ะ
..............................................................................

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่องแนวทางการดำเนินนโยบายและกำกับกิจการไฟฟ้าที่เป็นมิตรต่อผู้บริโภค สนับสนุนโดยมูลนิธิเพื่อผู้บริโภค ซึ่งได้รวบรวมนโยบายด้านพลังงานหมุนเวียนของประเทศเยอรมนีซึ่งผู้วิจัยคาดหวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดนโยบายด้านพลังงานของไทย ที่จะเกิดประโยชน์โดยรวมอย่างเป็นรูปธรรม และสามารถพาประเทศออกจากวิกฤตพลังงานได้
          พระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียน(Das Erneuerbare-Energien-Gesetz : EEG)
          พระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียนบังคับให้บริษัทผู้ให้บริการไฟฟ้าต้องรับซื้อกระแสไฟฟ้าที่ผลิตมาจากพลังงานหมุนเวียนโดยกำหนดขั้นต่ำตามราคาที่รัฐกำหนด พระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียนได้ถูกปรับปรุงครั้ง
          ล่าสุดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ.2010 เพื่อผลักดันให้มีการผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนมากขึ้น
          ตั้งแต่มีการบังคับใช้กฎหมายพลังงานหมุนเวียนนี้ในปี ค.ศ.1990 ก็ได้มีการพัฒนาพลังงานลมเป็นอย่างมาก และเมื่อมีการแก้ไขกฎหมายพลังงานหมุนเวียนครั้งแรกในป
          ค.ศ.2000 ก็ทำให้การใช้พลังงานจากชีวมวลและพลังงานแสงอาทิตย์ขยายตัวขึ้นอย่างมากการพัฒนาที่น่าชื่นชมเป็นอย่างมากคือการใช้พลังงานความร้อนได้พิภพมาใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า
          ดังนั้น กฎหมายพลังงานหมุนเวียนนี้จึงได้กลายเป็นเครื่องมือที่ประสบความสำเร็จและน่าจะนำไปเป็นกรณีศึกษาสำหรับประเทศที่จะผลักดันนโยบายพลังงานหมุนเวียนให้เป็นรูปธรรมต่อไป
          พลังงานหมุนเวียนหลักๆ ที่มีใช้อยู่ในประเทศเยอรมนีในการผลิตไฟฟ้า คิดเป็น10.1% และได้รับการสนับสนุนภายใต้กฎหมายพลังงานหมุนเวียน  มีดังต่อไปนี้
          พลังงานลม
          จากข้อมูลของกระทรวงสิ่งแวดล้อมทรัพยากรธรรมชาติ และความปลอดภัยทาง
          นิวเคลียร์ ของเยอรมนี ระบุไว้ว่า ในปี ค.ศ.2009 มีการก่อสร้างโรงผลิตไฟฟ้าพลังงานลมมากขึ้น 880 แห่ง เทียบกับปี ค.ศ.2008 ที่มีโรงไฟฟ้าพลังงานลมเป็นจำนวน 20,288 แห่งและมีการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังงานลมทั้งหมด 37.8 ล้านกิโลวัตต์ (TWh) จากโรงไฟฟ้าพลังงานลมทั้งหมด 21,164 โรงสัดส่วนของการผลิตกระแสไฟฟ้าด้วยพลังงานลมต่อกระแสไฟฟ้าที่ผลิตจากพลังงานทั้งหมดคือ 6.5%
          พลังงานน้ำ
          ในปี ค.ศ.2009 มีการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังงานน้ำเป็นจำนวน 19 ล้านกิโลวัตต์(TWh) คิดเป็น 3.39% ของไฟฟ้าทั้งหมดและสามารถช่วยลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ 16 ล้านตัน การเพิ่มจำนวนและการปรับปรุงโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำ มีค่อนข้างน้อยเช่นเดียวกับปีที่ผ่านๆ มา แต่ยังมีโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำขนาดเล็กอีกหลายๆ แห่งที่ควรได้รับการฟื้นฟูให้กลับมาใช้งานได้ใหม่และการปรับปรุงเทคนิคในโรงงานที่มีอยู่แล้วให้ทันสมัย
          อีกทั้งสร้างโรงงานไฟฟ้าเพิ่ม ณ จุดที่มีสิ่งก่อสร้างที่ปิดกั้นทางเดินน้ำอยู่แล้ว
          เป้าหมายของรัฐบาลเยอรมนี คือ เพิ่มกำลังการ ผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังงานน้ำไปพร้อมๆ กับการ ปรับปรุงสภาพนิเวศวิทยาของแหล่งน้ำให้ดีขึ้นด้วย
          พลังงานชีวมวล
          ในปี ค.ศ.2009 มีการผลิตกระแสไฟฟ้าจากชีวมวลเป็นจำนวนประมาณ 28.6 ล้านกิโลวัตต์ (TWh) คิดเป็นสัดส่วน 5.2% ของการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนทั้งหมด(ในการทำความร้อนใช้พลังงานจากชีวมวลเป็นสัดส่วนถึง 91% จากพลังงานที่ใช้ทำความร้อนทั้งหมด เนื่องจากประเทศเยอรมนีมีอากาศหนาวเย็น พลังงานที่จะใช้ทำความร้อนจึงเป็นสัดส่วนที่สำคัญ)
          พลังงานแสงอาทิตย์
          แสงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานที่มั่นคงและสามารถใช้ได้ในระยะยาว พลังงานแสงอาทิตย์สามารถใช้ได้โดยตรงโดยนำมาทำความร้อน และสามารถให้กระแสไฟฟ้าได้จากการใช้โรงไฟฟ้าและความร้อนจากพลังงานแสงอาทิตย์ (photovoltaic) ในปี
          ค.ศ.2009 กระแสไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ได้เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้ามากเช่นเดียวกับปีที่ผ่านๆ มา คือมีจำนวนทั้งสิ้น 6.2 ล้านกิโลวัตต์ (TWh) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่คิดเป็นสัดส่วนมากกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของการผลิตไฟฟ้าทั้งหมด
          ไฟฟ้าที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหรือไฟฟ้านิเวศ (Eco-Electricity)
          มีปัญหาเกี่ยวกับนิยามของไฟฟ้านิเวศอยู่สองประการ ดังต่อไปนี้
          ประการแรกไม่มีนิยามที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของไฟฟ้านิเวศ เพราะคำว่า ไฟฟ้านิเวศ (eco-electricity) ไม่ได้เป็นคำบรรยายผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความคุ้มครองทางกฎหมาย
          ประการที่สองการส่งไฟฟ้าจากแหล่งพลังงานทุกแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นถ่านหิน น้ำมันหรือกระแสลม ฯลฯ ไปสู่ผู้บริโภคใช้สายส่งเดียว ไม่ได้แยกสายส่งเป็นพิเศษสำหรับส่งไฟฟ้านิเวศ ดังนั้น ที่ปลายสายไฟฟ้าจึงไม่สามารถแยกได้ว่าไฟฟ้าที่ใช้มาจากแหล่งพลังงานใด
          แต่โดยทั่วๆ ไปแล้วมีคำนิยามของไฟฟ้านิเวศ ดังนี้
          ไฟฟ้านิเวศ(Eco-Electricity) คือ ไฟฟ้าที่ผลิตมาจากพลังงานหมุนเวียน ได้แก่ พลังงานน้ำ พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์พลังงานชีวมวล รวมไปถึงพลังงานความร้อนใต้โลก (Geothermal Energy) ซึ่งต่างจากไฟฟ้าแบบดั้งเดิม (Conventional Electricity)ที่ได้มาจากพลังงานนิวเคลียร์และเชื้อเพลิงฟอสซิล เช่น น้ำมัน ถ่านหิน หรือก๊าซธรรมชาติ ที่ในขั้นตอนการผลิตจะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จำนวนมาก และส่งผลต่อปรากฏการณ์เรือนกระจก
          เนื่องจากประเทศเยอรมนีมีพระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียนมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1990 เพื่อสนับสนุนการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม และพลังงานน้ำ โดยผู้ให้บริการไฟฟ้าถูกบังคับให้รับซื้อไฟฟ้าประเภทนี้และขายต่อแก่ผู้บริโภค ราคาที่รับซื้อนี้ได้ถูกรวมอยู่ในราคาขายเรียบร้อยแล้ว
          ดังนั้น กระแสไฟฟ้าส่วนหนึ่งที่ผู้บริโภคได้ใช้จึงมาจากพลังงานนิเวศ
          ตั้งแต่มีพระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียนเป็นต้นมา มีผู้ผลิตพลังงานไฟฟ้าหันมาให้บริการไฟฟ้านิเวศ (ไม่มีกระแสไฟฟ้าจากแหล่งเชื้อเพลิงฟอสซิลและนิวเคลียร์เจือปน)มากขึ้น ทั้งๆ ที่ไม่ได้มีกฎหมายบังคับ เมื่อกลางปี ค.ศ.2009 มีประชาชนประมาณ 2 ล้านคนใช้ไฟฟ้าจากไฟฟ้านิเวศ และมีแนวโน้มที่จะสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยบริษัทที่ได้รับความสนใจส่วนใหญ่จะเป็นบริษัทที่ให้บริการไฟฟ้านิเวศอย่างเดียว
          และในปี ค.ศ.2009 มีสัดส่วนการใช้ไฟฟ้านิเวศต่อไฟฟ้าทั้งหมดถึง 16% ในปีค.ศ.2008 ไฟฟ้านิเวศมีราคา 1.1 เซ็นต์ต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง (ประมาณ 42 สตางค์)ปัญหาอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้น คือ ไฟฟ้าที่ได้รับการอุดหนุนจากพระราชบัญญัติพลังงานหมุนเวียนแล้ว จะไม่สามารถขายในนามของไฟฟ้านิเวศได้
          ดังนั้น ผู้ให้บริการไฟฟ้านิเวศจึงมักจะซื้อไฟฟ้ามาจากโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำในประเทศยุโรปอื่นๆ และขายไฟฟ้านี้ในฐานะไฟฟ้านิเวศในประเทศเยอรมนี
          ประโยชน์ที่จะได้จากไฟฟ้านิเวศจะเกิดขึ้นเมื่อไฟฟ้านิเวศสามารถเข้ามาแทนที่ไฟฟ้าดั้งเดิมในตลาดได้ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้เมื่อมีการลงทุนในโรงไฟฟ้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมไฟฟ้านิเวศที่ควรจะได้รับการสนับสนุนจึงเป็นไฟฟ้าที่ได้มาจากแสงอาทิตย์ กระแสลมกระแสน้ำ และชีวมวล
          สำหรับประเทศไทยนั้น หากเราจะทำนโยบายสนับสนุนพลังงานหมุนเวียนอย่างจริงจัง ก็น่าที่จะผลักดันกฎหมายลักษณะนี้ให้ประชาชนและองค์กรอื่นๆ เข้ามามีบทบาทในด้านการผลิตไฟฟ้าไว้ใช้ในครัวเรือน ถ้าเหลือใช้ก็สามารถขายคืนให้กับการไฟฟ้าฝ่ายผลิต  หรือผู้ประกอบการอื่นๆ ได้
          ตรงนี้เป็นโจทย์ที่กระทรวงพลังงานและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ คงต้องหาทางออกร่วมกันว่า ทิศทางของพลังงานไทยจะเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามาจัดการด้านพลังงานได้มากน้อยแค่ไหน

สอนควายไถนา

เมื่อกี้ดูข่าวช่องทีวีไทย (thai pbs) จริงๆเปิดทีวีไว้และต้มมาม่าไปด้วย แต่ต้องหยุดชะงักหันไปตั้งใจดูข่าว เพราะประโยคที่บอกว่า

“ชาวนาเอาควายไปหัดไถนา เพราะควายไม่เคยไถนา

ที่ต้องเอาควายมาไถนาอีกครั้ง เพราะเป็นการลดต้นทุน ช่วงหลังมาน้ำมันที่ใช้สำหรับรถไถแพงมาก

ใช้ควายไถนาช่วยลดต้นทุนได้หลายหมื่นเลย”

นี่เป็นรายงานข่าวสั้นๆเกี่ยวกับลุงเพียรและภรรยา ซึ่งเป็นชาวอีสาน และได้รับที่ดินพระราชทาน 6 ไร่ ที่อำเภอตากใบ จึงไปทำนาที่นั่น

“ลุงเพียรและภรรยาสอนควายไถนาได้เร็ว เพียงแค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้น ควายก็ไถนาเป็นแล้ว”

นอกจากควายจะทำงานแบบไม่กินน้ำมันแล้ว ควายยังกินหญ้า(วัชพืช) และยังทำปุ๋ยให้อีกด้วย ชาวนาหลายคนยังบอกว่าควายเป็นเพื่อนด้วยนะ ฮ่าๆ

ลุงเพียร เปิดโรงเรียนสอนควายไถนาที่ตากใบ แล้วก็ยังทำนาแบบธรรมชาติ เช่น ปลูกข้าวเหนียวดำแทรกกับข้าวเพื่อไล่แมลง และปลูกหญ้าแฝกเพื่อลดดินเปรี้ยว

เท่ห์ดีเนอะ

อยากรู้ว่าเค้าทำอะไรแบบนี้อีกบ้าง

ข่าวบอกว่าลุงเพียรได้รับพระราชทานที่ดินมา ก็เลยอยากทำความดีให้คนอื่นบ้าง :)


จบข่าวนี้แล้ว เรารู้สึกทั้งดีใจ โล่งใจ และแอบกังวล

ดีใจ - ชาวนาไทยก็ยังมีทางเลือกอื่นนอกจากเทคโนโลยีที่ต้นทุนสูง แต่ถ้าจะพูดให้ถูก คือ ชาวนาหรือเกษตรกรไทย(ด้วยซ้ำ)มีภูมิปัญญาและรู้จักวิถีชีวิตที่เป็นมิตรและสอดคล้องกับสิ่งแวดล้อม พอดีกับสิ่งแวดล้อม เอื้อหนุนเกื้อกูล เติบโตไปกับสิ่งแวดล้อม เกษตรกรไทยเค้ารู้เรื่องพวกนี้มาตั้งแต่พระเจ้าเหาแล้ว

โล่งใจ - ยุคหนึ่งกระแสโลกหมุนพาเกษตรกรไทยให้ไปเร็วๆด้วย แต่เมื่อถึงเวลาที่จำเป็นเกษตรกรไทยก็ฉลาดมากที่ค่อยๆหันมาปรับตัวเองใหม่

และโล่งใจ - มันยังไม่ช้าเกินไปก่อนที่ภูมิปัญญาพวกนี้จะหายไปเสียก่อน ถ้าไม่เช่นนั้นถึงจะอยากกลับไปใช้ควายไถนา ก็อาจจะทำได้ไม่เร็วภายใน 1 สัปดาห์แบบนี้ ต้องมาลองผิดลองถูกกันใหม่ อาจจะกินเวลาเป็นเดือนหรือเป็นปี เหมือนที่เราต้องมาขุดหาซากไดโนเสาร์ทีละชิ้น ทีละชิ้น

แอบกังวล – มีภูมิปัญญาเจ๋งๆแบบนี้สูญหายไปเท่าไหร่แล้ว แล้วถ้ากระแสหลักยังไม่ใส่ใจวิถีการใช้ชีวิตที่เข้ากับธรรมชาติอย่างกลมกลืนต่อไปแบบนี้ ไม่รู้ว่าภูมิปัญญาอะไรที่จะสูญหายไปอีก สูญหายไปทั้งๆที่เรายังไม่รู้จักมันเลย

ทำให้นึกถึงเมื่อเดือนที่แล้วดูหนังเรื่อง “สวรรค์บ้านนา” เป็นหนังที่จริงมากๆ ยังกะสารคดี แต่มันไม่ใช่สารคดีนี่สิ เรื่องและตัวละครมันจริงมาก ลองหาดูกันนะ จะเห็นชาวนาไทยมาอยู่ตรงหน้าเลยล่ะ
ที่กล่าวถึงเพราะว่าหนังก็พาไปดูตอนเค้าเอาควายไปฝึกไถนาเหมือนกัน โดยเป็นสัญลักษณ์ของการกลับสู่ธรรมชาติ ให้เห็นความน่ารักของการใช้ควายไถนาเลยแหละ

ที่สำคัญหลังจากดู"สวรรค์บ้านนา"และ"ข่าวลุงเพียร"แล้ว ทำให้นึกถึงคำที่ผู้ใหญ่แถวๆบ้านพูดให้ฟังตั้งแต่เด็กๆว่า

"จะไปเปรียบเทียบว่าโง่เหมือนควายได้ยังไง ถ้าควายโง่แล้วจะช่วยชาวนาไถนาได้เหรอ"

ขำขัน? เรื่องนักเศรษฐศาสตร์กับผู้บริหาร

นายขาวนั่งอยู่บนบอลลูน ก่อนหน้านี้ลมแรงมาก ทำให้เขาเสียการควบคุมและหลงทาง ตอนนี้บอลลูนลอยอยู่เหนือทุ่งนาสูงขึ้นมา 5 เมตร ขาวมองเห็นชายอีกคน (ชื่อ เขียว) อยู่ข้างล่างบอลลูน

ขาว : ขอโทษนะครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ไหนครับ

เขียว : คุณอยู่ในบอลลูน และลอยอยู่เหนือทุ่งนาระยะ 5 เมตร ครับ

ขาว : คุณจะต้องเป็นนักเศรษฐศาสตร์แน่ๆเลย

เขียว : ใช่แล้ว คุณรู้ได้ยังไงเนี่ยะ

ขาว : ง่ายมากเลย คำตอบของคุณนะถูกต้อง แต่ไม่มีประโยชน์ ไม่ช่วยอะไรเลย

เขียว : ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องเป็นผู้บริหารแหงๆ

ขาว : ใช่ๆ แล้วคุณรู้ได้ยังไงล่ะ

เขียว : ก็ไม่เห็นจะยาก จากตำแหน่งของคุณนะ วิวดีมากๆ คุณสามารถมองเห็นได้ตั้งไกล แต่คุณก็ยังไม่รู้อีกว่าคุณอยู่ที่ไหน และคุณควรจะไปทางไหนต่อ แถมตั้งแต่เราเจอกัน คุณก็ยังอยู่ที่เดิมเนี่ยะ และที่สำคัญอยู่ดีๆผมก็ต้องมารับผิดชอบปัญหาของคุณซะงั้น